THE JOKERS (Antwerpen) De gitaargroep met het ultieme "Jazzmaster" geluid van Ronny Sigo! Grammofoonplaten van THE JOKERS werden tijdens hun gouden periode in het midden der 60-er jaren over de gehele wereld uitgebracht. Vooral de Japanse en Spaanse liefhebbers van gitaargroepen kregen de meeste keus in hun platenwinkels aangeboden. Door de jaren heen is er altijd een internationale belangstelling voor hun muziek blijven bestaan. Het grootste deel van hun omvangrijke repertoire werd in de jaren zeventig opnieuw uitgebracht in België. Jammer genoeg bleef de echte waardering voor de THE JOKERS bij  de huidige Belgische pop- en rockjournalisten uit. In het boek “Wit-Lof From Belgium” van Gust de Coster en Geert de Bruycker uit 1990, dat 40 jaar popgeschiedenis in België behandelde, kwamen ze amper aan bod. Alleen het opvallende zakelijke succes werd aangehaald als hun grootste bijdrage voor de Belgische rock historie. Zelf schreef ik reeds in december 1976 een story over de Belgische gitaargiganten voor “The Fabulous Sounds Of The Sixties” het magazine van Bert Bossink, waar zelfs nu nog reacties op binnenkomen. Het werd dus hoog tijd om mijn verhaal eens te herschrijven, omdat ondertussen heel wat nieuwe feiten bekend zijn geworden. LEE WEST& THE WESTONIANS In de jaren vijftig was de linkeroever van De Schelde in Antwerpen zeer populair als uitgaanscentrum. Het aldaar gelegen strand noemde men “Sint Anneke”. Er waren daar een aantal dancings en café’s gevestigd en tevens Kermis attracties. Een van deze balzalen de “Kursaal” werd gerund door de ouders van Jos Clauwers. Het allereerste rock’n’roll orkest dat daar zo omstreeks 1958 in de weekends optrad waren LEE WEST & THE WESTONIANS. Leon Pooters (alias LEE WEST) was de zanger/gitarist van deze georganiseerde muzikale bende en de volledige muzikale story van deze belangrijke Antwerpse rock pionier is terug te vinden op de CD THE STORY OF THE PICKNICS (Rarity Records C192485). CECILIA ROCK Ergens in het jaar 1959 kreeg deze LEE WEST ruzie met zijn begeleiders. Samen met Jos 'Jerry' Clauwers en François 'Franky' de Boeck werden THE JOKERS opgericht. Beide jonge gitaristen werden ook de eerste gitaarakkoorden aangeleerd door Leon Pooters. Als vokaal rock ‘n’roll trio had de groep tegen het einde van 1959 al een enorme bijval in de dancing van de familie Clauwers. Jos Clauwers had de zakelijke leiding op zich genomen. Leon Pooters hield het na een aantal maanden echter al voor gezien, nadat hij de groep op ‘poten’ had gezet en een klein jaar later was hij terug te vinden als sologitarist bij de Antwerpse gitaargroep THE TRAMPS. Als vervangers kwamen Jos ‘Joe’ Raes op bas en zanger/gitarist Tim Visterin de ‘Jokers’ versterken. François de Boeck ging als sologitarist aan het werk. Enkele weken later werd ook drummer Gerald ‘Danny’ Pepermans aangetrokken. Gerald afkomstig uit Temse had onlangs het kampioenschap van België voor drummers bij de juniores gewonnen en ging als Danny Pepper door het artiestenleven. Een zekere Yvan Pierre deed soms als pianist mee. Tijdens de weekends kwam André van de Broeck regelmatig met de groep meespelen. André was al wat ouder dan de rest van de jongens en had zijn studententijd erop zitten. Uit deze periode kende hij een aantal liedjes die nogal populair waren onder de studenten destijds. Tijdens de pauzes onder het genot van een pintje stelde hij voor om eens het volksliedje Ik Zag Cecilia Komen  te bewerken tot rock nummer. Tijdens optredens werd er geschaafd aan de arrangementen en het genoot steeds veel bijval van het aanwezige publiek. André van de Broeck werd ondertussen de vaste zanger en vervanger van Tim Visterin in THE JOKERS. Tim Visterin werd zanger in de Waalse groep ROLAND ET LES BÉMOLS  en zou vele jaren later opnieuw opduiken als zanger van de Vlaamse kinderhit De Vogel. De bekende Belgische muzikant en componist L. Maréchall, zat begin 1960 eens in de zaal en hoorde de groep bezig met hun Cecilia Rock.  Het moet indruk op hem gemaakt hebben, want in zijn functie als talent-scout voor Philips werd door hem diezelfde avond nog een platencontract met THE JOKERS  afgesloten. De opnamen vonden plaats in een tot studio omgebouwd theater te Brussel. Cecilia Rock werd na enkele mislukte takes in een keer op de band gezet, zoals dat destijds gebeurde zonder enige mixing. Een goede opnametechnicus had wonderen kunnen verrichten. Het talent was wel aanwezig, maar het kon niet op de band worden vastgelegd. Voor de b-kant werd het nummer Zet Die TV Af opgenomen. Deze song was geïnspireerd door het grote succes van Kom Van Dat Dak Af van Peter en zijn Rockets. De Philips singel kwam in het voorjaar van 1960 in de platenwinkels en werd een daverend succes. De rockende versie van Cecilia had blijkbaar nog steeds iets herkenbaars en aanstekelijks voor velen. Er gingen maar liefst 100.000 exemplaren van over de toonbank en het nummer stond maandenlang hoog in de Vlaamse hitparade genoteerd. Helaas voor THE JOKERS  bestond het fenomeen “Gouden Plaat” toen nog niet. THE JOKERS 1960 vlnr: Jos Clauwers - Yvan Pierre (piano) - Jos Raes - Danny Pepermans - Franky de Boeck De succesformule leek gevonden en voor hun opvolger werd in 1961 door de platenbazen van Philips besloten dat ze het aloude Hongaarse volkswijsje Die Julishka Von Budapest moesten opnemen, bewerkt door F. Raymond en G. Schwenn tot Julishka. Op de achterkant kwam The Jokers' Rock een swingend eigen rocknummer. Als componisten kwamen de heren Willems en Cates op het label, die de Sabam franken daarvoor konden opstrijken. In 1962 was het weer een echt oud Vlaams liedje Zeg Kwezelken Kunde Gij Dansen, dat door de jongens van een modern rockjasje werd voorzien. Het verscheen als Kwezelke op de plaat met wederom een eigen nummer Congo Rock. Het laatste nummer was al enigszins afgekeken van THE COUSINS, die in 1961 met Kili-Watch enorme verkoopcijfers scoorden in binen- en buitenland. De laatste singles van THE JOKERS bereikten altijd nog zeer redelijke aantallen van pakweg van zo’n 30.000 tot 40.000 stuks, dit vanwege hun zeer grote populariteit in het Antwerpse. Hun fanclub telde in 1961 zo’n 600 leden, aldus een berichtje in een teenager-blad uit dat jaar en was gevestigd aan de Olmenlaan, Antwerpen-Strand (Linker Oever). RONNY SIGO In 1962 verlieten zowel zanger André van de Broeck als sologitarist François de Boeck (naar THE RIVER BOYS) de groep en kwam Ronny (Ronald) Sigo de ex-gitarist van THE BONANZAS uit Merksem THE JOKERS versterken. Met deze talantvolle 15-jarige muzikant in hun midden ging de muzikaliteit met sprongen omhoog. Ronald Sigo was een leerling van de Antwerpse jazz gitarist Marcel Bossu en hij had ook nog de kneepjes van het vak kunnen afkijken bij een andere befaamde gitaarvirtuoos Burt Blanca. Ronny startte toen hij 6 jaar oud was met accordeon spelen en het musiceren werd door zijn ouders flink gestimuleerd. Het eerste gitaarstuk dat hij kon spelen was Tea For Two in een jazzy stijl, hem aangeleerd door Marcel Bossu. Ronny Sigo speelde ook nog bij The Bonanzas uit Merksem-Antwerpen (De groep had in 1961 reeds een single gemaakt Bonanza / African Waltz  op Barclay 62.930). Zijn allereerste gitaar was een Fender Esquire en versterker Fender Tremolux. De laatste Philips single met op de a-kant Manneke Twist lag nog helemaal in de lijn van de voorafgaande produkties. Een studio muzikant zorgde voor de saxofoon partijen. De achterkant Patokaan was hun antwoord op Kili-Watch met temperamantvolle gitaarakkoorden afgewisseld met wilde kreten en gaf al een beetje de richting aan die THE JOKERS in de toekomst zouden gaan volgen. Ronald 'Ronny' Sigo gebruikte tijdens de opnamen voor het eerst zijn Fender Jazzmaster gitaar. Jos ‘Jerry’ Clauwers speelde op een witte Fender Telecaster en Jos ‘Joe’ Raes een Fender Jazz Bass. CARAVAN De viermans formatie bleef hard repeteren en werken aan een geheel nieuw repertoire en tegen het einde van 1962 toen hun platen contract bij Philips afliep, startten ze als volledig instrumentale band. Allereerst kregen ze weer de kans van de heer L. Maréchall, die zijn eigen platenlabel Marshall gestart was. Maréchall ging ook in zee met THE SEABIRDS, die vrijkwamen van HELIA (hit: Protest Rock) en gitarist Sylvain Vanholme (naar Sylvester’s Team, Wallace Collection , Two Man Sound en nu een vermaard producer) in hun rangen hadden. Van THE JOKERS verscheen begin 1963 Daughter Of The Moon in behoorlijk goed Engels gezongen, wat niet gezegd kon worden van hun materiaal op Philips. Uniek was hun effectvolle versie van Caravan, waarmee dan echt hun instrumentale periode een serieuze aanvang nam. LOS JOKERS Een beter platencontract werd THE JOKERS aangeboden door producer/componist Louis J. van Rymenant, die vanuit Wilrijk zijn Eurovox Music PVBA beheerde en van start ging met zijn eigen label Discostar. Van Rymenant kwam vaak in de ‘Kursaal’, waar de band aan het repeteren was en de toekomst leerde dat het aldaar gesloten contract beide partijen geen windeieren zou leggen. In 1980 had Louis van Rymenant  een gigantisch groot succes als componist van De Vogeltjes Dans door DE ELECTRONICA’S uit het Nederlandse Sint Willebrord. De ‘Jokers’ hadden in november 1962 al eens opgetreden in de Westfalenhalle in Dortmund samen met o.a. Bill Ramsey en Camillo Felgen. In juni en juli 1963 stonden ze als attractie van het Florida Park in Madrid op de planken. Aan het Spaanse avontuur zat ook het ongeloofelijke verhaal vast van die fameuze LP. Ronny Sigo haalde in een interview voor de Franse Rock & Roll Instrumental Society in 1994 deze anecdote aan: Na het installeren van onze Fender Jazzmaster en Telecaster gitaren, Fender Jazz bass en Fender Showman versterkers op de bühne in het Florida Park in Madrid vertrokken we naar ons hotel om te overnachten. In 1963 was Fender niet de koop in Spanje en het straalde luxe en glamour uit.  Nu kwam er toevallig een producer van het Spaanse Polydor binnen, zag de Fender gitaren en raakte hiervan compleet in extase. Hij vroeg waar hij ons kon vinden, kwam naar ons hotel, en vroeg ons om een platencontract te tekenen, om een album (stereo – wow!!!) in de grootste en beste studio van Madrid op te nemen. Natuurlijk tekenden wij en maakten het album. Maar….deze kerel gaf ons de kans, enkel door het zien (!) van 3 gitaren, zonder ons een noot te hebben horen spelen. Het werd een bijzondere produktie met een uitstekende geluidskwaliteit en een gedurfde repertoire keuze. Een ander feit wat Ronny zich wist te herinneren was dat de dochter van dictator Franco eens kwam luisteren, ze was echter vergezeld van een lid van de ‘Guardia Civil’, die bewapend was met een machine-geweer. De LP van ‘Los Jokers’ werd in 1963 als ‘Guitarras en Stereo’ uitgebracht in Spanje en een jaar later in Japan. Wat vooral opviel waren de Indo-Rock invloeden in nummers zoals El Choclo, La Paloma, Donauwellen, Jezebel en Spanish Harlem. Vooral tijdens hun optredens aan de Belgische kust in de zomermaanden en tijdens hun tournee door Duitsland hadden ze kennis gemaakt met het fenomeen Indo-Rock. Indo muzikanten waren al jarenlang professioneel bezig in deze contreien en hadden dit instrumentaal repertoire op geheel eigen wijze op hun ‘Jazzmasters’ gearrangeerd. De Indo-Rock plus invloeden van LES PAUL en THE VENTURES zouden verder de sound van THE JOKERS  in de toekomst blijven inspireren. Daar waar het gros van de gitaargropen in Europa probeerden THE SHADOWS na te spelen, creëerden THE JOKERS een geheel eigen kenmerkende sound. Op de Spaanse LP kwam ook het nummer Johnny Guitar voor. Het nummer werd in 1962 reeds door THE SPOTNICKS opgenomen, die er in 1963 een wereldhit mee zouden scoren. Ten tijde van de opname van THE JOKERS was deze uitvoering nog niet bekend en hun afwijkende arrangementen leken meer aan te sluiten bij de Indo-Rock scene. Er bestaat een opname uit 1962 van THE CRAZY STRANGERS (later THE JAVALINS) opgenomen in Israël op het Ron-Ly label. RONNY BOY Terug in België werd eind 1963 een aanvang gemaakt met de eerste opnamen voor Discostar. Song of Delilah was de filmtitelsong van de bekende Amerikaanse componisten Victor Young en Ray Evans. Young was medecomponst van Johnny Guitar en Them from Shane. Samen schreven ze Bonanza en Mona Lisa om maar eens wat te noemen. Het nummer werd gekoppeld aan het eigen werkje Hully-Gully-Stop! Voor het was hier op het label naast Ronny Sigo en Jos Clauwers de naam T. Rendall zichtbaar. Onder deze schuilnaam nam Louis van Rymenant deel als A&R man in de composities, die werden ondergebracht in zijn eigen muziekuitgeverij. Hully-Gully-Stop verkocht redelijk, maar Ronny Boy bracht hun de eerste roem. Dit nummer een bewerking van de traditional Danny Boy, verwees met een woordspeling naar Ronny Sigo. Danny Boy van Fred Weatherly uit 1918  was zelf gebaseerd op de Ierse harpsong Londonderry Air uit de eeuw daarvoor. Ronny Boy is een topklasse instrumental met adembenemende gitaarakkoorden met sterke Indo-Rock invloeden vanwege de kenmerkende steel-gitaar effecten (het z.g. violen met de pink op de Jazzmaster) door Ronny Sigo. Fantastisch is eveneens de spetterende b-kant Moscow Guitar (F. Roover – T. Rendall; is een bewerking van de Russische traditional Two Guitars), waarin Ronny’s snelle gitaarloopjes op de Fender Jazzmaster perfect werden vastgelegd. De single bereikte de Belgische Top-5 en werd ook regelmatig geplugd door Radio Veronica. CNR bracht de Discostar singles in Nederland op de markt. The Jokers in de studio. De versterkers zijn een Fender Bassman, een Fender Showman en Fender DeLuxe. Let ook op de vandaag de dag bijna onbetaalbare Neumann buizenmicrofoon, die ongebruikelijk ver van de boxen opgesteld zijn en 2 microfoons voor de box van Ronny Sigo. Ik zie geen echo apparaat, dus wordt mogelijk de galm van de Showman gebruikt, maar ik denk persoonlijk dat 1 microfoon direct is en 1 microfoon voor de studiogalm. Volgens mij zijn dat de factoren voor dat prachtige open en sprankelende geluid van Ronny. (Cees Bakker, GitaarPlus) DRINA (With a Hully Gully Beat!) Toen kwam Drina March en de versie van THE JOKERS was de originele eerste rockbewerking van deze song, die uit het voormalig Joegoslavië afkomstig was. Voor Drina bestond direkt al een grote internationale belangstelling en het zou wereldwijd worden uitgebracht. Tot zelfs in de USA en Canada op Brunswick. THE SPOTNICKS  en de Deense multi-gitarist JÖRGEN INGMANN kwamen in 1963 met hun eigen versies op de markt en uiteindelijk zou de beste uitvoering n.l. die van virtuoze ‘Spotnicks’ het meeste succes behalen. De overgangen van de langzame naar de snelle passages waren bij THE SPOTNICKS technisch zo knap, dat geen andere groep aan deze uitvoering kon tippen. THE SHADOWS coverden in 1965 het nummer nog voor hun LP ‘Shadow Music’ met Hank Marvin op ‘three-tracked’ gitaar, maar eerlijk gezegd was dit een erg zwakke vertolking vergeleken met de drie hiervoor genoemde. De nu bij verzamelaars vrij bekende Weense gitaargroep THE HUBBUBS maakten in 1964 hun debuut met ook een uitvoering van Drina Marsch. SABRE DANCE In 1964 kwamen THE JOKERS met enkele zeer geslaagde instrumentals op de proppen, die hun status nog meer zouden bewijzen. Allereerst was er hun dynamische uitvoering  van Sabre Dance, uitgebracht op een speciale stereo-singel (een unicum in die tijd). Ze verschenen er mee op de Belgische TV en de historische opnamen zijn gelukkig bewaard gebleven en werden op verzoek van Werner Arys op 27 oktober 1991 heruitgezonden in het programma ‘Een Voor Iedereen’ op de BRT1 . Hun optredens voor de TV waren overigens vrij talrijk. Ook in Nederland en een enkele keer in Duitsland verschenen ze in beeld. Via LOVE SCULPTURE kreeg de originele compositie van Aram Katsjatoerjan in 1968 grote bekendheid. Een zeer geslaagde uitvoering kwam er ook van de Nederlandse groep THE RIATS, die het als Sabeldans in 1965 op het Omega label brachten, met Frans Doolaard op steelgitaar. The Jokers - Sabre Dance (1964) TABOU Op Discostar #1089 werd in 1964 Tabou uitgebracht, aanvankelijk als b-kant van Song Of La Paloma. Het nummer La Paloma namen ze eerder op in Spanje, maar dit was een geheel nieuwe opname. In 1963 was deze nieuwe opname al in Nederland op een singel verschenen samen met Drina. Het ging hier om de plaat die op Delta DS 1088 onder de naam THE STRANGERS werd uitgebracht. Tot op de dag van vandaag brengt deze singel veel verzamelaars in verwarring, omdat ze hem ten onrechte toeschrijven aan de Indo-Rock band THE STRANGERS met sologitarist Alfons Faverey. Ernesto Lecuona voerde zijn eigen werkstuk Tabou in 1935 voor het eerst uit met de LECUONA CUBAN BOYS. Al eerder waren 2 composities van hem met succes bewerkt door gitaargroepen en uitgegroeid tot klassiekers in deze categorie. Met name The Breeze And I (Andalucia) door  THE FENTONES, THE SHADOWS, THE CLIFFTERS en La Comparsa door ZZ & DE MASKERS. Tabou van THE JOKERS sloeg enorm aan in België en zowat elke zichzelf respecterende groep probeerde het nummer na te spelen. Er bestaan ontelbare uitvoeringen van, maar de imitatie van oerwoudgeluiden door Sigo gedaan op de snaren maakten dit zwoele nummer nog mysterieuzer en exotischer. The Jokers - Tabou (1964) THE JOKERS werkten in die periode ook vaak op het toneel met het zangeresje VICKI (= Viviane Cox) en samen maakten ze een Franstalig plaatje. Ze werden ook gesponsord door  de fabrikant UCO Velours met rode fluwelen kostuums.. ARCADE Hun eerste LP ‘Beat Guitars’ verscheen eveneens in 1964 en dat gebeurde in tientallen landen. Hierop waren sterke uitvoeringen te vinden van Black Eyes en Carioca uit de Indo-Rock school en hun versie van Guitar Boogie, wat in 1965 als Football Boogie samen Black Eyes ook nog op singel verscheen. Het behalen van de 1e prijs: 1965: "Tienerklanken – Vlaamse Televisie" werd als wapenfeit op het hoesje afgedrukt. THE COUSINS werden voor het eerst verslagen in een grote populariteitspoll! Discostar werd opgeheven en hun singles verschenen aan het begin van 1965 nu op het Cardinal label. In Japan was de vraag naar materiaal van THE JOKERS erg groot geworden en speciaal voor de Japanse platenmarkt werd een Kerst LP uitgebracht met als titel ‘Beat on Christmas’. Pas in 1976 werd door Claude Lefrancq de LP voor het eerst in België op zijn eigen platenlabel Surprise uitgebracht. In die jaren speelde de groep erg vaak in de vermaaksgelegenheden aan de Belgische kust, zoals in Blankenberge in de zeer bekende ‘Continental Club’en live wist de groep ook wel raad met vokale beat nummers. De sound van THE JOKERS was geleidelijk aan veranderd en kwam wat dichter bij THE VENTURES te liggen, maar het bleef een zeer herkenbaar eigen geluid. In het najaar van 1965 sloot men een overeenkomst met Arcade Records, eigendom van de heer L. Maréchall (daar is tie weer!). Zo kon het gebeuren dat in 1965 een aantal singles zowel op Cardinal als Arcade werden uitgebracht onder hetzelfde labelnummer! In september verscheen hun LP ‘The Jokers Go Discotheque’ op Arcade. Umoresco (Humoresque van Anton Dvorak) en Perdido waren nog helemaal in de zo kenmerkende Indo-Rock arrangementen en met hun nieuwe versie van Caravan en in nummers als Diamond Strings, One Way Ticket en Greyhound Express bereikten ze een internationaal klinkende klankkleur. Alle opnamen blonken verder uit door een perfecte stereo balans. Het Amerikaanse label Monument (Roy Orbison) bracht het album in de USA uit onder de titel ‘Guitars Extraordinary’ met originele ‘liner-notes’ van Eliot Tiegel. Gemini Boogie en One Way Ticket waren op deze persing vervangen door Song of Orfeu Negro en Saturnus. In de maand september 1965 waren de ‘Jokers’ zeer produktief in de studio. Begin september werden de opnamen voor hun volgende LP ‘The Jokers Play All Time Hits!’ afgerond. Het album werd begin 1966 uitgebracht en bevatte o.a. 2 ‘Shadows’ covers. Apache en Man of Mystery waren destijds voor velen een verrassing, omdat de groep deze bekende hits accoustisch had opgenomen. Eind september 1965 zaten ze voor hun volgende LP ‘The Jokers Go Latin!’ in de studio. Aan deze nog steeds fris klinkende produktie kwam een orgeltje te pas en ook deze Arcade LP, waarop een muzikaal hoogstaand peil werd bereikt kwam in de loop van 1966 op de markt. Het tijdperk van de pure gitaar ensembles was echt voorbij en THE JOKERS speelden tijdens hun langdurige contracten in Blankenberge het repertoire wat toen in de mode was. Op hun singles Baia / The Kilt en Sampan / Erica experimenteerden ze met een nieuwe sound en voegden een koperblazer (G. Buytaert alias Guustje Tuit ?) als 5e ‘Joker’ aan de groep toe. Eind 1966 kwam er nog een instrumentale LP van de groep uit. ‘New Sound’ was allereerst een verzameling van al hun laatste singles, waarin ze met hun trompettist nieuwe wegen waren ingeslagen. Verder wat oudere nummers zoals Auld Lang Syne en Adeste Fidelis afkomstig uit hun sessie voor de Japanse Kerst LP (eind 1964) en Saturnus (b-kant Cardinal stereo single uit 1965 van Sabre Dance). REWARD In augustus 1966 werden voor de Elvis Presley film "Double Trouble" opnamen gedraaid in Brugge en Antwerpen. Jos Clauwers werd als stand-in aangezocht en is in de film als men goed oplet op de achtergrond zichtbaar. Verder was het heel rustig op het platenfront voor THE JOKERS,  pas in 1969 tekenen ze voor een sessie met RCA, maar de beide vokale nummers in de trend van de dag maakten totaal geen indruk. Drummer Danny Pepermans werd in die nadagen nog tijdelijk vervangen door Freddy Hendrickx. In 1969 bouwden Jos Clauwers en Ronny Sigo hun eigen 24-sporen studio in Schelle en op hun platenmerk Reward brachten ze nog een aantal vokale singles van de ‘Jokers’ uit. De instrumental Gauchos uit 1971 is het opvallendste produkt uit die tijd. De pittige melodie en het effectief gebruik van het wah-wah pedaal viel ook bij de dj’s van de BRT in goede aarde, want het nummer werd frekwent gedraaid op de radio. Het succesje deed THE JOKERS besluiten om nog een volledige instrumentale LP uit te brengen. De LP ‘Spider 8’ klinkt nu helaas nogal tijdgebonden met veel psychedelische klanken en kende naast Gauchos geen uitschieters. In 1971 werden THE JOKERS voor goed ontbonden. Jos Cauwers is tot op de dag van vandaag nog steeds producer in de Reward Studio in Schelle en Ronald ‘Ronny’ Sigo is er nog vaak te vinden als sessie-muzikant en arrangeur. Sigo is momenteel vooral in de weer achter de computer met het verzorgen van speciale en electronische effecten voor verschillende TV produkties via sampling. Gerald ‘Danny’ Pepermans is nu een cafébaas in Temse en Jos Raes is werkzaam als electrotechnicus. MUSIC FOR PLEASURE (MPF) In 1973 werd in Frankrijk de allereerste LP ‘Beat Jokers’ van THE JOKERS als “Guitar Boogie’ opnieuw uitgebracht op MFP (Music For Pleasure), het goedkope platenlabel van EMI. Vooral dankzij de enorme distributie via de GB supermarktketens in Frankrijk en Belgié werd een ongekend hoge oplage van meer dan 60.000 stuks gerealiseerd. EMI France bracht in 1974 ook een LP op de markt met nieuwe produkties van Sigo en Clauwers uit de Reward studio onder de pseudo groepsnaam THE BLUE CRICKETS. Naast hun single Gauchos / Dunch,Dunch & Dunch uit 1971 een aantal nieuwe stukken, die helaas te veel M.O.R. klonken. In 1975 kwam de groep nog eenmaal bijeen voor een nieuwe versie van Cecilia; uitgebracht op VIP met een eigen instrumental Drawned City op de achterkant. De herwaardering en de re-releases kwamen daarna flink op gang. BASF opende de rij in 1975 met het verzamel album ‘The Jokers 13 +1’ en Claude Lefrancq bracht in de jaren 1976 en 1977 de veel gezochte albums ‘Beat On Christmas’, ‘Go Discotheque’ en ‘Go Latin!’ via zijn labels Surprise en CL Records terug in omloop. In 1977 verscheen nog EMI/MFP ‘Guitar Boogie vol.3’ met oud werk van The Jokers in de (super) markt. De LP ‘Guitar Boogie vol.2’ van THE PHANTOMS & JOHNNY SILENT uit 1975 werd volgespeeld door Johnny Swijgers, gitarist van de Bobby Setter Band. CD-TIJDPERK Daarna is het lang wachten tot het CD tijdperk en in 1990 is het uiteindelijk zover dat de allereerste CD van THE JOKERS in de serie Ariola Express gelijktijdig met die van hun aartsrivalen THE COUSINS werd uitgebracht. In Japan werd de track Danube Waves (Donauwellen) al uitgebracht in 1989 op de Philips verzamel CD ‘Sound Patio – Golden Guitar Sounds’. Het Japanse King records probeerde daarna hun LP ‘Go Latin!’ opnieuw uit te brengen op CD, maar de mastertapes bleken spoorloos of de rechten hiervan waren niet vrij. Jos Clauwers en Ronny Sigo kregen de opdracht om een volledig nieuw album te maken voor de Japanse markt. De CD “Go Latin’92’ klinkt echter veel te modern, maar aardig is het wel om tussen de oude titels nu nieuwe opnamen als Anaconda, Golden Water en Viva Zapata tegen te komen. In de 2e helft van de 90-er jaren worden ook een aantal retro-clips van THE JOKERS afkomstig uit het programma "Tienerklanken" regelmatig door de BRT op TV uitgezonden. Met name: Lucille (instrumentale versie uit 1962 waarop Ronny Sigo met zijn witte Fender Esquire te zien is); Congo Rock (1962); Sabre Dance (1964) en Tabou (1964) RARITY RECORDS Gelukkig voor de vele liefhebbers pakte Rarity Records het in 1995 grondiger aan en werd al hun instrumentaal materiaal uit de periode 1963-1966 in samenwerking met Jos Clauwers integraal uitgebracht op een serie van 4 CD’s. Vooral de CD vol.3 ‘Rarities’ werd zeer gewaardeerd, omdat hierop 22 jaar later voor het eerst hun legendarische Spaanse Polydor LP in België voor iedereen te beluisteren viel. Piet Muys, januari 1995 Gepubliceerd in het inlegboekje van de CD The Jokers - vol. 1 (Rarity Records) Bewerkt in juni 2004 BRONNEN: Eigen archief Hoestekst LP Beat Guitars en LP Guitars Extraordinary Artikelen en foto’s uit Belgische magazines Archief Werner Arys  † (Aalst, België) Archief Toshiyuki  Yamaguchi (Japan) Biography & discography: “Rumble”  #3/1 (1975) door Piet Muys Biografie en discografie: “The Fabulous Sounds Of The Sixties” No.8+9  (1976) door Piet Muys Biography & discography: "New Gandy Dancer" #30 (1990) door Ludo Vanderaa Inlegboekje Rarity CD "The Story Of The Picknics" (1993) door Vic van Dessel Franstalige Biografie & Interview met Ronald Sigo: “Guitars & Drums” (1994) door Jean Bachelerie LINKS: * Ronny Sigo & The Jokers (revival band) * BELGIUM ROCK & ROLL 1954-1965 THE JOKERS - DISCOGRAPHY THE JOKERS (1959) Leon Pooters (sologitaar, zang) ex- Lee West & The Westonians; naar The Tramps Jos 'Jerry' Clauwers (gitaar, zang) François de Boeck (gitaar, zang) THE JOKERS (1960) Jos 'Jerry' Clauwers (gitaar, zang) François de Boeck (sologitaar, zang) Tim Visterin (gitaar, zang) naar Roland et Les Bémols Jos 'Joe' Raes (basgitaar) Gerald 'Danny' Pepermans (drums) THE JOKERS (1960-1962) bezetting Philips singles Jos 'Jerry' Clauwers (slaggitaar, zang) François de Boeck (sologitaar, zang) naar The River Boys André van de Broeck (slaggitaar, zang) Jos 'Joe' Raes (basgitaar) Gerald 'Danny' Pepermans (drums) THE JOKERS (1962-1966) Jos 'Jerry' Clauwers (slaggitaar, zang) Ronald 'Ronny' Sigo (sologitaar) ex- The Bonanzas Jos 'Joe' Raes (basgitaar) Gerald 'Danny' Pepermans (drums) THE JOKERS (1966-1971) Jos 'Jerry' Clauwers (slaggitaar, zang) Ronald 'Ronny' Sigo (sologitaar) Jos 'Joe' Raes (basgitaar) Gerald 'Danny' Pepermans (drums) tijdelijk vervangen door -Freddy Hendrickx (drums) P. van Cauwenberg (?) (trompet)